மாயையோ?


நாட்டுப்பற்று நிரம்பி வழிந்துகொண்டிருந்தது
போர்வீரர்களுக்காக ஒரு நாள்.
உணர்ச்சிகள் பொங்கத்தான் செய்தது.
அடக்கமுடியாமல் ஒருவர்,
“எனக்கொரு பிள்ளை பிறந்தால்
எல்லைக்குத்தான் அனுப்புவேன்!”
கரவொலிகள் காற்றெங்கும் பரவின.
கழுத்துவரை வந்தடைத்தது,
ஏனோ என்னால் மட்டும்
அந்த குழந்தையின் கனவு
பறிக்கப்படுவதைப்பற்றியே கவலைக்கொள்ள முடிந்தது.
தேசத்துரோகிதான் இப்படி யோசித்திருப்பானோ?

நம் கனவில் பெற்றோர்கள்
தன் கருத்தைத் திணித்தல்
தவறென்றுணர்ந்த புதிய தலைமுறையன்றோ?

பின் எல்லா அறிவும்
தெளிவும் பின் தள்ளப்பட்டு
தேவையென்றாக்கப்பட்டு மேலெழும் போதையோ?
மாயையோ? நாட்டுப்பற்று?

Want a cheery word?


சேரி என்ற சொல்லிற்கு தமிழிலக்கிய வரலாற்றுச்சான்றுகள் நிறைந்த விளக்கமும், சமூகம் சார்ந்த இழிவு பார்வை குறித்து பல விவாதங்களும் சமீபத்தில் நடந்தது. இதற்கு காரணமான முன்னோடியாகத் திகழ்ந்தவர் காயத்ரி ரகுராம். Continue reading

Multiple Minds Inside


I am starting this #MultipleMindsInside, to experiment how it would be to reveal, what happens every time when I sit alone, try to do something, anything and how my brain really works.

There are multiple minds, versions of person, scope of expressions, inside everyone. It helps some. It irritates some. Some love them. Some want to get rid of them. I don’t know, I am just putting this here.

Warning: Don’t be like, This is some psychological disorder. Oh, No.. Mad. It’s just how some can be. These things happen normally for me. For example,

It was sometime, when I decide to think of changing my Facebook About, and to make it wider, so I thought and came to a conclusion like,

Mind1: Okay, Here’s this. A sample of homo sapiens. How’s it?

Mind2: No way.

Mind3: No? You mean, he is a….

Mind4: Mutant?

Mind2: No. He is still like a chimp.

Mind1: Okay, Stop.

Mind3: What if he is not?

Mind2: Not what? Not even chimpanzee?

Mind1: Oh, man. Okay, A meagre, small, like tiny sample of homo sapiens? Okay?!!

Mind4: I thought he is some kind of lion, or something on four legs.

Mind2: He doesn’t even have one canine coming out.

Mind1: Just shut up you. I have updated.

A mere sample of homo sapiens.

Dot.

இந்தியா, இந்தியா?


கேரளாவில் படிக்க சென்று ஆறு மாதங்களுக்கு மேல் ஆகிறது. வகுப்பில், 20 பேர், அதில் பாதி மலையாள மாணவர்கள். மீதி அனைவரும், ஆளுக்கொரு மாநிலத்திலிருந்து வந்தவர்கள். என்னைத் தவிர, மற்ற மாநிலத்தவர் பலருக்கும், கேரளத்திலும் இந்தி பெருமளவில் பேசப்படுவதில்லை என்பதைப் பார்த்து சிறிது ஆச்சரியமாகத்தான் இருந்தது.
ஆரம்பத்திலிருந்து மொழி குறித்த பல்வேறு பார்வைகள், கருத்துவேறுபாடுகள், பரிமாற்றங்கள் நிகழ்ந்த வண்ணம் இருக்கும் எனக்கும், சில நண்பர்களுக்கும். குறிப்பாக இந்தி குறித்து. ”ஏன் நீங்கள் இந்தி கற்கக்கூடாது?” என்பது போன்ற பல்வேறு கருத்துகள். கடவுள் நம்பிக்கை, சாதியம், மதம், சமூகக்கட்டமைப்பு போன்ற பல கருத்துகளில் ஒன்றுப்போகும் ஒரு வங்காள நண்பன் இருக்கிறான். அவன்கூட கருத்துவேறுபாட்டுடன் இருக்கும் ஒரே விஷயமாக ‘மொழி’ மட்டும் தொடர்ந்தது.

Continue reading