பழைய தத்துவம்


ஒரு பரந்த குளத்தின்
மேல் இழையாய் நான்…
எனைப் பறந்து வந்து
மேல்தொட்ட மலரா அவள்?
தொடுவிசையால் குளிர்ந்தே
பனிமுழுதாய் உறைந்தேன்.
அவள்வசமென நினைத்தே
கண்களிறுக அயர்ந்தேன்.
ஒரு நெடிய அயர்ச்சியே,
இன்னும்…
புதிதாக சில்லென ஓர் குளிர்ச்சி
அவளேதான் என்று
பற்றிக்கொள்ள மேலெழுந்து
பனிக்கட்டிகளாய் சிதறி விழுந்து
வெட்டவெளியில் சுற்றிப் பார்த்தேன்.
எங்கும் பனிக்காலம்
முடியத் தொடங்குகிறது
புது வசந்தம் நோக்கி…

கவிதை ஒன்று வந்தது


என் கருப்புமை வரிகளையெல்லாம்
காகிதம்கூட
களவாடிச் சென்றதடி
கவிதையே, நீ என்னைவிட்டுச் சென்றதால்…
கட்டி இழுக்க நினைத்தேன்.
கண்கள் விழித்து கொண்டதடி,
கனவு மீண்டு
கவிதை ஒன்று வந்ததடி…